Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ!! Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ!!

Γεώργιος  Ιακωβίδης
Κόρη με ρόκα και  πανέρι 1874
  Ο Γεώργιος Ιακωβίδης γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1853 στα Χύδηρα της Λέσβου. Ήταν ο δευτερότοκος γιός  της οικογένειας. Από παιδί εκδηλώνει τη κλίση του στη ζωγραφική. Το 1865 ο αδελφός της μάνας του, που ήταν πρακτικός αρχιτέκτονας και μόνιμα εγκατεστημένος στη Σμύρνη, τους επισκέπτεται και επιμένει να τον πάρει μαζί του. Έτσι και έγινε. Στην Σμύρνη λοιπόν της Μ. Ασίας εγγράφεται στην Ευαγγελική Σχολή. Το 1868 με την οικογένεια του θείου του μετεγκαθίσταται στην Μαγνησία της Μ. Ασίας. Δυο χρόνια μετά, γνωρίζεται με τον ξυλέμπορο Μιχαήλ Χατζηλουκά που έγινε έπειτα ο προστάτης του και ο πεθερός του. Εντυπωσιασμένος από το ταλέντο του, τον προτρέπει  και  τον  στηρίζει οικονομικά,  να  εγκατασταθεί  στην  Αθήνα  τον Νοέμβρη του 1870  και  να   φοιτήσει στην  ΣΚΤ στην Αθήνα.  Εγγράφεται τις 24 Νοεμβρίου.   Καθηγητές,  στη ζωγραφική είχε τον  Νικηφόρο Λύτρα  και στη γλυπτική τον Λεωνίδα Δρόση. Ξεκινά και μαθήματα γερμανικών και γαλλικών ενώ παράλληλα μαθητεύει στο Ερμογλυφείο και Ανδριαντοποιείο των αδελφών Φυτάλων. Ήταν ιδιαίτερα επιμελής και τακτικός και όλοι του οι δάσκαλοι τον λάτρευαν αμέσως. Το παλαιότερο έργο του είναι «Κόρη με πανέρι» 1874


Ηλικιωμένη με γυαλιά
Το 1875 εκπροσωπεί με συμφοιτητές του τη σχολή στην έκθεση των Ολυμπίων. Αποσπά  θετικότατες κριτικές και προτείνεται να πάει στη δυτική Ευρώπη για να τελειοποιήσει τις σπουδές του. Ένα χρόνο μετά ζωγραφίζει το «Κόρη με ρόκα και αδράχτι» και παίρνει υποτροφία για το Μόναχο.
17 Μαρτίου 1877 αποφοιτά από την ΣΚΤ αριστούχος,  έχοντας  συγκεντρώσει πολλά βραβεία από κάθε χρονιά, τόσο στη ζωγραφική όσο και στη γλυπτική. 19 Νοεμβρίου γράφεται στη Βαυαρική Ακαδημία Εικαστικών Τεχνών στο Μονακό. Ο Νικόλαος Γύζης έλεγε για τον Ιακωβίδη: «Τον Ιακωβίδη τον αγαπώ και τον εκτιμώ γιατί πραγματικά είναι ο μόνος εκ των νέων ελλήνων ενταύθα που ήξερε γιατί ήρθε στο Μόναχο».  Οι πρώτοι του καθηγητές ήταν όλοι τους ένας και ένας!!! Μακάρι να υπήρχαν και σήμερα τέτοιοι αριστοτέχνες!!!  Ήταν ο Ludwing  Lofitz (Λουντβιχ Λαιφιτς)  και ο Willhelm Linderachmit (Βίλχελμ Λίντενσμιτ) που ήταν και οι δυο τους μαθητές του κορυφαίου ζωγράφου Πιλότυ. Αξίζει ένα  ψάξιμο  στο Google για  τα  έργα τους.
Ο Ιακωβίδης το 1878 συμμετέχει στη Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού με 3 έργα του: «Προσωπογραφία μαθητή», «Ανθοδέσμη», «Βοσκοπούλα».

«Προσωπογραφία μαθητή»
«Ανθοδέσμη»

"Μικρά Βάσανα" 
Το 1879 συμμετέχει στην έκθεση του καλλιτεχνικού συλλόγου του Μονάχου και εγγράφεται στη τάξη του Gabrlal von Max  και το 1880  γίνεται τακτικό μέλος του Καλλιτεχνικού Συλλόγου του Μονάχου. Ενός συλλόγου που δύσκολα δεχόταν νέα μέλη.

Το 1881 κερδίζει το Μεγάλο Αργυρό Μετάλλιο σε έκθεση του συλλόγου με το έργο «Κρέουσας» που θα το παρουσιάσει και στην Έκθεση Ακαδημίας Καλών Τεχνών  του Βερολίνου.
Το 1883 τελειώνει τις σπουδές του και ανοίγει δικό του εργαστήριο και δεν ενδιαφέρεται να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα.
Το 1884 ζωγραφίζει κάποια από τα γνωστότερα του έργα του "Μικρά Βάσανα" και το «Κακό εγγόνι»  που το πρόβαλε με τη συμμετοχή του σε πολλές εκθέσεις.  Γίνεται τακτικό Μέλος  της Εταιρίας καλλιτεχνών του Μονάχου  και ορίζεται κριτής στις ετήσιες εκθέσεις τις χρονιές 1889, 1892, 1895.



«Η αγαπημένη της γιαγιάς»
«Κακό εγγόνι»



Το 1888 παντρεύεται τη κόρη του προστάτη του την Αγλαϊα. Συμμετέχει  στην Ολυμπιακή έκθεση του Ζαππείου στην  Αθήνα, ιδρύει σχολή ζωγραφικής και εκλέγεται μέλος του Γερμανικού Μουσείου της Νυρεμβέργης.
Το 1889 παρουσιάζει το έργο του «Ευχάριστη ανάγνωση» στην Παγκόσμια έκθεση του Παρισιού.  Οι τιμές που δέχθηκε είναι πάρα πολλές.  Ας  αναφερθούμε  σε  κάποιες  ενδεικτικά. Το 1891 του απονέμεται τιμητική διάκριση στο Βερολίνο και ο πρίγκιπας τον προσκαλεί με επιστολή του στα ανάκτορα να συζητήσουν θέματα τέχνης.. Το 1892 οι πρίγκιπες της Ελλάδος Γεώργιος και Νικόλαος, τον επισκέπτονται στο εργαστήριο του στο Μόναχο. Ένα χρόνο μετά, τιμάται με το Β Χρυσό βραβείο για τα έργα του «Η αγαπημένη της γιαγιάς» και «Προσωπογραφία κοριτσιού».  Δέχεται τη πρόταση του Βικέλα να εικονογραφήσει τα διηγήματα του Το 1894 στην ετήσια έκθεση της  Εταιρίας καλλιτεχνών Μονάχου, παρουσιάζει το ξεχωριστό έργο του «Παιδική συναυλία».. Ο πρίγκιπας Νικόλαος θα τον επισκεφτεί για δεύτερη φορά στο εργαστήριο του και προσκαλείται από τον πρίγκιπα Λεοπόλδο στα ανάκτορα…
«Παιδική συναυλία»

Το 1897 η Θάλεια - Φλώρα Καραβία και ο Δημήτρης Γκρανιώτης θα φοιτήσουν στο Μόναχο στη σχολή του.
Το 1899 ήταν μια άσχημη χρονιά για τον Ιακωβίδη. Έχασε την αγαπημένη του γυναίκα.  Ο Ιακωβίδης ήταν άνθρωπος της οικογένειας και της αφοσίωσης  και το πλήγμα ήταν ιδιαίτερα βαρύ για εκείνον. Έμεινε μόνος του για να αναθρέψει τον γιό τους.

Προσωπογραφία  Βασιλέα  Γεωργίου  Ά
Πόσες και πόσες τιμές! Πόσες και πόσες εκθέσεις που έπαιρνε μέρος κάθε χρόνο!! Να ακόμα κάποιες: Χρυσό Μετάλλιο των Αθηνών 1888, Βραβείο Τιμής Βρέμης 1890, Χρυσό Μετάλλιο Βερολίνου 1891, Χρυσό Μετάλλιο του Μονάχου 1893, Χρυσό Μετάλλιο των Παρισίων 1906..  Όλα αυτά τα βραβεία τον έκαναν διάσημο και το 1900 η ελληνική κυβέρνηση  τον προσκαλεί στην Αθήνα για να αναλάβει την Εθνική Πινακοθήκη σαν έφορος. Οι πελάτες του που αγόραζαν τα έργα του, και στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα, άνηκαν όλοι στην λεγόμενη «καλή κοινωνία». Κάποια παραδείγματα αυτών είναι οι προσωπογραφίες του Στέφανου Ράλλη, της Έλενας Κωστή, της Όλγας Χατζηλουκά, του Οικονόμου, Σκαραμαγκά, Δημήτρη Βουγιούκα, Στέφανου Στρέϊτ, του ζωγράφου Βολανάκη, του Ιωάννη Πεσμετζόγλου, του βασιλιά Γεωργίου Α, της βασιλομήτορος Όλγας από φωτογραφία, της βασίλισσας Σοφίας εκ του φυσικού…. 





Αυτοπροσωπογραφία Ιακωβίδη  1918


«Ο  Ιακωβίδης  σαν  άνθρωπος  ήταν  συμπαθής. Μελαχρινός με μικρό ανάστημα.  Δίνει την  εντύπωση  ιδιαίτερα σοβαρού ανθρώπου,  λιγομίλητου.  Πίσω όμως  από   τη σοβαρότητα του,  κρύβεται μια παιδική καλλιτεχνική ψυχή με σπάνια ευγένεια αισθημάτων. Λατρεύει την Ελλάδα και θέλει να είναι χρήσιμος για αυτήν. Για τους συναδέλφους του μιλούσε με απαράμιλλη αγάπη.» έγραφε Ο Τ. Σπητέρης το περιοδικό Εστία στις 16/4/1954 και συνεχίζει: «Πιστεύω πως αν κοιτάξουμε τα χαρακτηριστικά του προσώπου του και την ζωή που τους δίνει, αμέσως αποκτούμε δική μας εντύπωση για το πώς θα ήταν ο Ιακωβίδης σαν άνθρωπος. Σαν ένας καλλιτέχνης βέβαιος για τον εαυτό του. Αυτή του η βεβαιότητα και η πρώιμη επιτυχία του μπορούν να μας ερμηνεύσουν σε μεγάλο βαθμό τη δυσκολία του για τις νέες κατευθύνσεις του ιμπρεσιονισμού».



Θα δεχθεί να αναλάβει σαν διευθυντής την Εθνική Πινακοθήκη στην Ελλάδα μετά από 4 χρόνια. Έλειπε 23 ολόκληρα χρόνια από την πατρίδα του!! Διατηρεί τη θέση του και παράλληλα διορίζεται  στις 19 Ιουλίου 1904  καθηγητής στην ΣΚΤ. Μη ξεχνάμε πως είχε ιδιαίτερες σχέσεις με την βασιλική οικογένεια της Ελλάδος, όπως βέβαια και της Γερμανίας. Δεν θα μπορούσε κάποιος να έχει πιο γερά  στηρίγματα  σε κάθε του κίνηση.

Νεκρή φύση,  Ιακωβίδης

Από τη στιγμή που ο Ιακωβίδης εγκαθίσταται στην Αθήνα, ζωγραφίζει λιγότερο. Νεκρή φύση και προσωπογραφίες. Το εργαστήριο του στην Αθήνα ήταν σε μια από τις αίθουσες του Πολυτεχνείου που ήταν ένα διαμέρισμα γεμάτο πλούτο!!  Περσικά χαλιά, κοσμήματα αρχαϊκής τέχνης, ενετικά κάτοπτρα και οικόσημα, έπιπλα της γαλλικής αυτοκρατορίας, κόκκινα βελούδα..  Γιατί τέτοια επίδειξη πλούτου; Ο Ιακωβίδης ακολούθησε τα πρότυπα των δασκάλων του στο Μόναχο που είχαν μεταφέρει τον τύπο του «καλλιτέχνη πρίγκιπα» όπως μας αναφέρει και ο Τιτσιάνο τον 15ο αιώνα. (Για τη βιογραφία του Τιτσιάνο Πατήστε ΕΔΩ).  Από την άλλη, σαν καλλιτέχνης της αριστοκρατικής τάξης, ο Ιακωβίδης ήθελε να έχει ένα ιδιαίτερα επιβλητικό και πλούσιο εργαστήρι. Σε συνέντευξη του όλο αυτό το θεωρούσε σαν προϋπόθεση για τη δημιουργία της καλλιτεχνικής ατμόσφαιρας κατάλληλης για να πείσει τους μαικήνες του να φανούν γενναιόδωροι.  Κατανοητό.  Αυτό όμως που δεν ξέρουμε  (και  προσωπικά  για  την  γράφουσα  έχει  ιδιαίτερη  αξία)  είναι  αν  η  καλλιτεχνική  του  ευαισθησία  είχε  τέτοιο  βάθος,  που  να  αντιλαμβάνεται  τις  ανάγκες  των  φτωχών  και  αδύναμων  και  να  τους  συνδράμει  με  μέρος των χρημάτων που κέρδιζε από τους πλούσιους.  Αν  δεν  το  ένοιωθε  έτσι  και  η  καλλιτεχνική  του  ευαισθησία περιοριζόταν  γύρω  από  τον  εαυτό  του  και  την  καταξίωση  του,  δεν  θα  επρόκειτο  για  ολοκληρωμένο  άνθρωπο,  πράγμα  που  δεν  θέλουμε  να  το  πιστεύουμε  για  τον  πολύ  σπουδαίο Ιακωβίδη.   
Πριγκίπισσα  Σοφία,  Ιακωβίδης 

Το 1910 με βασιλικό διάταγμα του ανατίθεται η διεύθυνση  της ΣΚΤ. Ήταν η εποχή που έγινε ο χωρισμός της σχολής Καλών Τεχνών και Πολυτεχνείου.
Σαν άρχοντας σε όλες αυτές τις δημόσιες θέσεις, καθόριζε το καλλιτεχνικό κλίμα της εποχής του. Πολλοί τον κατηγόρησαν ότι ήταν τροχοπέδη στην νεοελληνική τέχνη. Μακάρι να υπήρχαν άλλοι χίλιοι σαν τον Ιακωβίδη  και σε τέτοιες θέσεις γιατί  ήταν κορυφαίος ακαδημαϊκός  ζωγράφος! Δεν ονόμαζε  την  μουτζούρα  τέχνη χάρη  τάχα  μου  ελευθερίας  στην  έκφραση  και  ας  είχε  τόσους  μαικήνες να  τον  υποστηρίξουν  σε  αυτό,  αν  ήθελε.   Ήταν  ξεχωριστό  ταλέντο  και  άξιζε  την  στήριξη  που  πήρε. Όμως,  αν και ήταν πιστός στη σχολή του Μονάχου,  λέγεται  ότι  ήταν  ανεκτικός στους νέους που ήθελαν να ξεφύγουν από τον ακαδημαϊσμό. Βέβαια,  σε σχέση με τον Παρθένη που τον εκτιμούσε σαν έναν εξαιρετικό ζωγράφο, όταν προκηρύχτηκε η θέση για μιαν έδρα στην ΣΚΤ ο Ιακωβίδης ψήφισε τον Νικόλαο Λύτρα!
Το 1914 παίρνει το Αριστείο των Γραμμάτων και Τεχνών και το 1918 αντικαθίσταται από τον Ζαχαρία Παπαντωνίου στην Εθνική Πινακοθήκη.
Το 1926 που ιδρύεται η Ακαδημία Αθηνών γίνεται ο πρώτος ακαδημαϊκός.
Το 1930 θα εγκαταλείψει αναγκαστικά την διεύθυνση της ΑΣΚΤ μετά από 20 χρόνια και ένα χρόνο μετά, στις νέες καλλιτεχνικές τάσεις που γίνονται πιο έντονες αντιτίθεται. Όχι σε όλες όμως. Κυρίως στον εξπρεσιονισμό και τον φοβισμό. Τον ιμπρεσιονισμό τον συμπαθούσε. Το 1931 σε συνέντευξη του στον Κωστή Μπάστα έλεγε πως «Εγώ ακολουθώ τον κλασικό δρόμο και νομίζω ότι δε μπορεί ζωγράφος με κανένα τρόπο να περιφρονεί το αντικείμενο που ζωγραφίζει. Ας  λένε  ότι  η προσήλωση στο αντικείμενο  ότι αποδίδει δουλική μίμηση ή αντιγραφή η οποία δεν έχει δήθεν καμιάν σκοπιμότητα». 
Στις 13/12/1932, λίγο πριν να συμπληρώσει τα 80, πέθανε.

"Ψυχρολουσία" Ιακωβίδης

Ο Ιακωβίδης καθιερώθηκε ως ο ζωγράφος των παιδιών! Αφού πολλοί πίνακες του είχαν θέμα τα παιδιά. Παιδιά που όμως δεν είναι τα ξεχωριστά παιδιά των πλουσίων, όπως συνηθιζόταν. Σε αυτά τα θέματα τον κάνουν να στραφεί ο Γύζης που τον λάτρευε και οι Μάξ Λίμπερμαν και Φρίτς Φον Ούντε, που ήταν ο μεγαλύτερος ζωγράφος των παιδιών. Έχει αξία να δούμε στο Google  τα έργα του.

Μητρική  στοργή,  Ιακωβίδης
Η ζωγραφική του καλύπτει ευρύ φάσμα από ηθογραφικά θέματα, από τα χρόνια του ακόμη της μαθητείας του στην ΣΚΤ Αθήνας. Στο Μόναχο αρχικά ζωγράφιζε μυθολογικά θέματα που είχαν θεατρική ατμόσφαιρα από τα οποία ξέφυγε χάρη στο δάσκαλο του Λάιφτς . Έπειτα στρέφεται στις σκηνές της οικογενειακής και παιδικής ζωής. Και ιδιαίτερα θα σταθεί στην αντίθεση των μικρών παιδιών και των γηρατειών. Στις σχέσεις των παιδιών με τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους, όπου τις αποτυπώνει ρεαλιστικά και όχι ιδεαλιστικά όπως έκαναν στην ακαδημαϊκή  τέχνη. Δίνει έμφαση στις εκφράσεις και τις χειρονομίες των προσώπων με ένα σχέδιο που είναι σαφές και το χρώμα να παίζει και αυτό καθοριστικό ρόλο στο πλάσιμο. Ο Ιακωβίδης ξέρεις πάρα πολύ καλά να μεταβάλει το φώς σε χρώμα και πλάθοντας το να βγάζει μια ζωντάνια το έργο του! Πράγμα που θα κάνει πολύ καλά ζωγραφίζοντας μέχρι και το περιβάλλον των δωματίων του σπιτιού, μετατρέποντας τα σε πρότυπα θέματα μεγάλης τέχνης.
"Το κερί της βλάχας"  Ιακωβίδης

 Οι σκηνές της αστικής ζωής γοήτευαν γερμανούς και έλληνες. Η ζωγραφική του είναι ρεαλιστική. Ενδιαφέρεται για την απεικόνιση της πραγματικότητας και προτιμά πάντα να μελετά εκ του φυσικού. Τάση που αναπτύχθηκε στο Παρίσι τον 19ο αιώνα και πέρασε στη Γερμανία. Πολύ αργότερα εστιάζει στο φώς. Κυριαρχεί η έντονη αντίθεση φωτός-σκιάς (κιαροσκούρο). Στα σημεία που πέφτει το φώς τονίζει τα περιγράμματα και βλέπουμε στη δουλειά του στοιχεία γερμανικού ιμπρεσιονισμού, όπου σε αυτόν το φώς της υπαίθρου λειτουργεί αφηγηματικά, χαρούμενα, αισιόδοξα!  Κάποια από αυτά του τα έργα με την πιο γρήγορη και νευρική πινελιά, τις χρωματικές αντιθέσεις και την έμφαση της απόδοσης της στιγμής (πράγμα που μας μεταφέρει αρκετά μάλιστα στον γαλλικό ιμπρεσιονισμό άρα και στην απομάκρυνση της περιγραφικής πιστότητας) είναι «Η όχθη του ποταμού», «Παιδί με ποτιστήρι», «Το άρμεγμα της αγελάδας», «Ο Βασιλικός Κήπος»..
«Το άρμεγμα της αγελάδας» Ιακωβίδης

  ΜΑΡΙΑ ΟΥΖΟΥΝΟΓΛΟΥ                         ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Ακολουθεί μια έκπληξη!! Για όλους εσάς τους αναγνώστες του μπλοκ που αγαπάτε τον Ιακωβίδη, ακολουθεί και μια δημοσίευση με περίπου 180 έργα του!!! Είναι εξαιρετικά και τα περισσότερα άγνωστα στο ευρύ κοινό. Απολαύστε τα πατώντας  ΕΔΩ



Πιστεύω να σας γοήτευσε ο Ιακωβίδης! Αν σας άρεσε η παρουσίαση του, πατήστε  "Μου αρέσει" από κάτω.  Αν θέλετε να το μοιραστείτε με τους φίλους σας κάντε το  κοινοποίηση. Επίσης μπορείτε να πατήσετε  το  Google+ . Αν θέλετε ελάτε στη μεγάλη παρέα μας και γίνετε ΜΕΛΗ στο μπλοκ.  Οικονομικό όφελος από τη μελέτη και την παρουσίαση των θεμάτων εδώ δεν έχω. Μόνο την ηθική ικανοποίηση να  μοιράζομαι  την  γνώση.   

ΤΟ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΜΕ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΙΔΗ!!!

Αυτό είναι το δεύτερο μέρος απο την βιογραφία του ξεχωριστού ζωγράφου Γεώργιου Ιακωβίδη.  Αυτό το κομμάτι δεν περιέχει κείμενο αλλά σχεδόν 180 απο τα έργα του και κάποιες φωτογραφίες του απο τη ζωή του μαζί με τα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειας του. Έγινε ξεχωριστή δημοσίευση για να μην επιβαρυνθεί η πρώτη με τα βιογραφικά του στοιχεία με την πληθώρα φωτογραφιών απο τα ΄'εργα του. Για την βιογραφία του πατήστε να τη δείτε ΕΔΩ
"Προσωπογραφία Δημήτρη Λιαλοιου" παστελ 
"Κάρμεν" παστέλ,
"Εριέττα", παστέλ, 40Χ32



"Η ηθοποιός πάστα", παστέλ, 27Χ60
"Κόρη με πανέρι" 110Χ70,
κάρβουνο σε χαρτί
"Σπουδή αντρικού γυμνού" 48Χ36
μολύβι σε χαρτί



"Το γήρας" 164Χ102,
κάρβουνο σε χαρτί

"Σπουδή γέροντα" 50Χ32,
μολύβι σε χαρτί

"Σπουδή γυμνού άντρα" 52 Χ 36

Σπουδή αντρικού γυμνού
Σπουδή αντρικού γυμνού


Σπουδή γυμνού νέου, 50Χ35
Σπουδή αντρικού γυμνού

"Σπουδή αντρικού γυμνού" μολύβι σε χαρτί
Γυμνός καθιστός άντρας,35Χ45, μολύβι σε χαρτί






Σπουδή γυμνού άντρα, 62Χ40

"Γυμνός άντρας" 62Χ48 κάρβουνο σε χαρτί

Σχέδιο για κρήνη, 32Χ24, μολύβι σε χαρτί

Η θεά τύχη, 14Χ10, μολύβι σε χαρτόνι

Κεφάλι ιταλόπαιδου που γελά, 20Χ10. μολύβι σε χαρτί

"Τα βάσανα του παππού" 14Χ10, μολύβι σε χαρτί

"Τα βάσανα του παππού", μολύβι σε χαρτί

Κεφάλι γέρου, 20Χ10, μολύβι σε χαρτί

Προσωπογραφία ηλικιωμένης με γυαλιά,
56Χ42, κάρβουνο σε χαρτί




Σπουδή μικρού παιδιού, 9Χ14,μολύβι σε χαρτί

"Η αγαπημένη της γιαγιάς" 30Χ23

Ηλικιωμένη με ουλή στο μάγουλο, 50Χ40
κάρβουνο σε χαρτί

Γυναίκα, 44Χ33, κάρβουνο σε χαρτί

Γυμνό γυναίκας, κάρβουνο σε χαρτί

Οικογενειακή σκηνή, 10Χ14, μολύβι σε χαρτί

Μακέτα για το δίπλωμα των Πανελλήνιων Αγώνων. 32Χ32
κάρβουνο σε χαρτόνι

Μεττάλλιο Πεντηκονταετηρίδας Εθνικής Τράπεζας,
μολύβι σε χαρτί

Ο γιος του ζωγράφου, μολύβι σε καμβά

Λιλή Ιακωβίδου, 21Χ15,
μολύβι και κάρβουνο σε χαρτί

Μεγάλη γυναίκα που κρατά σκοινί με κόμβους,
20Χ17, μελάνι σε χαρτί


Σπουδή αντρικού γυμνού, 51Χ34
κάρβουνο σε χαρτί

Κόριτσι σε αγρό, υδατογραφία

Στο Τατόι, υδατογραφία, 23Χ30

Κορίτσι με μήλο, 36Χ26
μολύβι και υδατογραφία σε χαρτί


Στην αγκαλιά της μητέρας, 19Χ16
υδατογραφία σε χαρτί

Μπουκέτο, υδατογραφία

Ο πατούχας,52Χ44, πάστελ, κάρβουνο και
υδατογραφία σε χαρτόνι

Γέρος με πίπα, 31Χ26, λάδι σε καμβά

"Δαχτυλίδια καπνού"
(Ο μικρός αγωνιστής)

"Τριαντάφυλλα" 75Χ55

"Ο αλήτης" 67Χ57

"Ο αλήτης" 101Χ74

"Κόρη με ρόκα και αδράχτι"
186Χ94

"Κόρη με ρόκα και αδράχτι"
190Χ100

"Η Μεγαρίτισσα" 60Χ50

"Βοσκόπουλο" 103Χ72

"Αντρικό γυμνό με
φύλλο συκής" 194Χ95

"Ο αλήτης" 94Χ74

"Η ανθοδέσμη" 41Χ25

"Η κρίση του Πάρη"

"Η κρίση του Πάρη" 23Χ36

"Η κρίση του Πάρη" 36Χ26

"Θλιμμένη κόρη" 64Χ54

Μυθολογική σκηνή, 94Χ63

"Ιταλόπαιδου που γελάει" 18Χ14

"Ο μικρός βιοπαλαιστής" 91Χ64

"Κοιμισμένη ανθοπώλης" 100Χ79

"Κοιμισμένη ανθοπώλης"28Χ22

"Κορίτσι που διαβάζει" 60Χ45

Προσωπογραφία μαθητή" 60Χ50

Προσωπογραφία Νικολ. Πολίτη, 114Χ88

"Τα μικρά βάσανα" 32Χ35

"Ο κακός εγγονός" 51Χ38

"Ο κακός εγγονός", 91 Χ 72

"Ο κακός εγγονός"40Χ29

"Ο κακός εγγονός", 38Χ28

Γέρος, 36Χ35

"Ο άπληστος" 30Χ24

Παππούς και εγγονός, 37Χ26

"Κορίτσι που γελά" 30Χ20

"Στο ατελιέ του πατέρα" 73Χ71

"Η καινούρια πίπα του παππού" 75Χ50

"Παιδί με μήλο

Προσωπογραφία κ. Ψύχα

Προσωπογραφία Ζηνοβίας Ψύχα

Προσωπογραφία Βασιλάκη Μελά, 41Χ34

"Το χτένισμα" 28Χ22

"Το χτένισμα" 95Χ70

"Παιδικός καυγάς" 42Χ63

"Ασχολία με ζήλο" 27Χ31

"Ο χαϊδεμένος" 93Χ72

"Τα πρώτα βήματα" 64Χ50

"Τα πρώτα βήματα" 140Χ110

"Η αγαπημένη της γιαγιάς" 80Χ61

"Παιδική συναυλία" 176Χ250



"Κού κου" 115Χ90


"Κού κου" ελαιογραφικό σχέδιο 

Μελέτη για την παιδική συναυλία και την παραφωνία,  72Χ97

"παραφωνία" 95Χ130

"Ψυχρολουσία" 69Χ100

Παιδί που κλαίει (τμήμα απο τη "Ψυχρολουσία" )

Παιδί που κλαίει (τμήμα απο τη "Ψυχρολουσία" )

"το μπάνιο του μωρού" 116Χ97

Προσωπογραφία κυρίας

Προσωπογραφία κυρίας με ροζ φόρεμα

Προσωπογραφία κυρίας Σκαραμαγκά

Προσωπογραφία κ. Σκαραμαγκά

Προσωπογραφία κυρίας

"Η τουαλέτα" 66Χ45

Άγρόκτημα στη Βαυαρία , 36Χ52

Εκκλησία σε ανθισμένο αγρό στη Βαυαρία,  19Χ32

Συνάντηση  καβαλάρη με γυναίκες,  21Χ40

Γυναίκα καθισμένη σε κορμό δέντρου

Κότα σε λιβάδι. ,  32Χ25

Κυρία με σκυλάκι στο δάσος , 30Χ20

Γερμανίδα καλεί τη φίλη της, 40Χ32

Γερμανίδα ξαπλωμένη στο δάσος,  27Χ45

"Αντιστροφή των ρόλων"  74Χ90

Προσωπογραφία της γυναίκας
του Ιακωβίδη  με τον γιο τους

"Η χωριατοπούλα"

"Προσωπογραφία του γιου του
καλλιτέχνη" 101Χ55

"Στη δύση του ηλίου" 61Χ93

"Η κλώσσα" 22Χ26

"Το άρμεγμα της αγελάδας" (ιμπρεσιονιστική γραφή)

"Κορίτσι με καρότσι"

"Κορίτσι που κάθεται σε παγκάκι"

"Κοριτσάκι στους αγρούς"  27Χ22

"αγόρι που καπνίζει" 20Χ18

"Νεκρή φύση με κοχύλια"  29Χ48

"Νεκρή φύση με κοχύλια"

"Δίσκος με φρούτα"

"Κοπέλα που διαβάζει"

Προσωπογραφία Ν. Θων

Προσωπ. της μικρής Σταματοπούλου

"Κεφάλι κοριτσιού"

Προσωπ.κυρίας Στεφάνου Ράλλη κ της κόρης της

"Κεφάλι γέροντα" 44Χ36

"Γυναίκα με μενταγιόν" 

Προσωπ. Παύλου Μελά

Προσωπ. Παύλου Μελά

Προσωπ. Σπύρου Μερκούρη

Προσωπογραφία Ν. Μαυροκορδάτου

Προσωπ. Ιωάννη Αθανασάκη 

"Νεκρή φύση με ροδάκινα"

"Το κερί της βλάχας" 53Χ61

"Η πλατεία Ομονοίας το έτος 1917

"Βασιλιάς Γεώργιος Ά"

"Βασίλισσα Όλγα"

"Βασίλισσα Σοφία"

"Ιωάννης Κωστόπουλος"

"Ιωάννης Ευταξίας"



"Θεόδωρος Αρεταίος" 

¨Παύλος Κουντουριώτης"

Στρατηγός Καλλέργης 

"Μία επιστολή"  41Χ31

"το γράμμα" 82Χ60

"Γυναίκα με λουλούδια"

"Κόρη με ρόδα" 100Χ 88

"Κυρία που διαβάζει επιστολή"

"Επιστολή" 85Χ115

"Ιωάννης Σημαντήρας"

"Αλέξανδρος Ζαϊμης"

"Δημήτρης Τζιβανόπουλος"

"Ανδρέας Συγγρός"

"Λεόντιος Ευστρατίου"

Μητέρα και κοριτσάκι

"Ο Γιώργος"

"Η Φούλα"





Ο ζωγράφος Γ. Χατζόπουλος

"Φρουτιέρα με κορόμηλα, πορτοκάλι κ ποτηράκι"

"Νεκρή φύση" 40Χ55


Άνοιξη"  1,20 Χ 1,68

"Ιωάννης Ευταξίας"

"Όμορφη νέα"


"Το πρώτο μάθημα μουσικής" 60Χ50

"Ώρα παιχνιδιού" 25Χ19

΄"Ωρα παιχνιδιού" 22Χ28

"Κορίτσι σε κήπο"  43Χ36

"Γέρος καπνιστής"  34Χ27

"Μητρική στοργή"  90Χ66

"Μητρική στοργή" 26Χ22

"Μητρική στοργή" 45Χ34

"Άντρας στους αγρούς" 28Χ22

Γεώργιος Ιακωβίδης

Η γυναίκα κ ο γιός του Γ. Ιακωβίδη

Μέλη της ελλην. κοινότητας στο Μόναχο, 1890, στη
πρώτη σειρά ο Ιακωβίδης στη μέση γυρτός μιλά με τον Γύζη

Γ. Ιακωβίδης νεαρός το 1880
όντας φοιτητής στο Μόναχο

Ο Ιακωβίδης στο εργαστήριο του στο Μόναχο

Ο Γ. Ιακωβίδης περιτριγυρισμένος από τα παιδιά
που τόσο αγαπούσε στη ζωή του


Ο Γιώργος Ιακωβίδης με τον εγγονό του Γιώργο
και τη νύφη του Λίλη Ιακωβίδου
 Ο ζωγράφος αυτός είναι πολύ αγαπητός στο ευρύ κοινό αλλά τον γνωρίζουμε μόνο απο μερικά έργα του.Για να ανακαλύψω όλο αυτό το πολύ μεγάλο υλικό με τις φωτογραφίες χρειάστηκε μεγάλη υπομονή και επιμονή και τρέξιμο στις βιβλιοθήκες. Το αποτέλεσμα όμως πιστεύω να δικαιώνει την προσπάθεια.
                              ΜΑΡΙΑ  ΟΥΖΟΥΝΟΓΛΟΥ  ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Αν σας άρεσε η δημοσίευση των έργων του Ιακωβίδη, πατήστε το κουμπάκι Μου αρέσει. Επίσης μπορείτε να το κοινοποιήσετε στους φίλους σας και να γίνετε και μέλη στο μπλοκ. Ακόμα μπορείτε μα πατήσετε το κουμππί Google+.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...